Halloween... tijd voor wat (Keltische) achtergrond en dus een nieuw onderdeel van ons Jaarwiel - en wat voor eentje!
Samhain (uitgesproken als sauw-en) is zonder twijfel de belangrijkste van de oude Keltische feestvieringen. Het markeert zowel het begin als het eind van het jaar, het begin van het rustseizoen van het land en een moment om diegene die voor ons waren te herdenken.
Samhain (uitgesproken als sauw-en) is zonder twijfel de belangrijkste van de oude Keltische feestvieringen. Het markeert zowel het begin als het eind van het jaar, het begin van het rustseizoen van het land en een moment om diegene die voor ons waren te herdenken.
Het is een feest dat
beladen is met positieve energie en zindert van hoop voor de toekomst
van onze planeet, ook al wordt dit ‘Nieuwjaarsfeest’ geassocieerd
met het Keltisch Dodenfeest. Anders dan de moderne tegenhangers
Allerheiligen en Halloween, heeft het niets te maken met boze
praktijken of enge spookkostuums. Samhain wil net de sluier tussen de
geestelijke en stoffelijke wereld optrekken door negatieve dingen uit
het verleden uit de toekomst weg te houden.
De Kelten zagen de dood heel anders dan velen in onze huidige cultuur: zij geloofden in reïncarnatie en in de eeuwige kringloop van leven in de dood en dood in het leven. Ook het Jaarwiel staat hier symbool voor.
Het
ritueel van Samhain sterkt ons in de overtuiging dat het mensenleven parallel loopt aan de wisseling van
de seizoenen, dat wij voor de dood in de winter overgaan naar een
nieuw leven in de lente. We betuigen eer aan de doden – hen die
voor ons kwamen en van wie we nu de vruchten plukken –
maar we hebben ook aandacht voor de onvoorstelbare veranderingen die
de aarde bij de overgang van zomer naar winter ondergaat. Met Samhain
maken we voornemens: nu kracht en inzet verwerven om onze
doelstellingen in het komende jaar te bereiken. Het is ook de ideale
tijd om rouw te verwerken of problemen en hindernissen uit de weg te
ruimen die je het voorgaande jaar hebben beperkt of dwarsgezeten.
De zwarte magie van sleedoorn
De Kelten zagen de dood heel anders dan velen in onze huidige cultuur: zij geloofden in reïncarnatie en in de eeuwige kringloop van leven in de dood en dood in het leven. Ook het Jaarwiel staat hier symbool voor.
Het
ritueel van Samhain sterkt ons in de overtuiging dat het mensenleven parallel loopt aan de wisseling van
de seizoenen, dat wij voor de dood in de winter overgaan naar een
nieuw leven in de lente. We betuigen eer aan de doden – hen die
voor ons kwamen en van wie we nu de vruchten plukken –
maar we hebben ook aandacht voor de onvoorstelbare veranderingen die
de aarde bij de overgang van zomer naar winter ondergaat. Met Samhain
maken we voornemens: nu kracht en inzet verwerven om onze
doelstellingen in het komende jaar te bereiken. Het is ook de ideale
tijd om rouw te verwerken of problemen en hindernissen uit de weg te
ruimen die je het voorgaande jaar hebben beperkt of dwarsgezeten.De zwarte magie van sleedoorn
De sleedoorn en
meidoorn zijn, volgens de Kelten, zusterbomen en als zodanig
verbonden met respectievelijk de donkere en de lichte helft van het
jaar. De meidoorn is verbonden met het feest van Beltane, de
sleedoorn met het feest van Samhain. De sleedoorn is de boom van de
zwarte magie zoals de meidoorn de boom van de witte magie is.
Sleedoorn staat voor kracht: het is de eerste struik die er in slaagt in de winter al te beginnen bloeien.
In veel sprookjes en in voorspellingen is de sleedoorn de boom van het slechte voorteken. Het Engelse woord strife - een aaneenschakeling van moeilijkheden - heeft dezelfde achtergrond als de Keltische naam voor de sleedoorn: Straif. Een lange, zware winter wordt in het Engels een ‘Blackthorn Winter’ genoemd.
Sleedoorn staat voor kracht: het is de eerste struik die er in slaagt in de winter al te beginnen bloeien.
In veel sprookjes en in voorspellingen is de sleedoorn de boom van het slechte voorteken. Het Engelse woord strife - een aaneenschakeling van moeilijkheden - heeft dezelfde achtergrond als de Keltische naam voor de sleedoorn: Straif. Een lange, zware winter wordt in het Engels een ‘Blackthorn Winter’ genoemd.
Kransen van
sleedoorn worden bij Samhain gevlochten en in het nieuwjaarsvuur
verbrand. Ook maretakken worden met sleedoorn samen gevlochten als
gelukskrans voor het nieuwe jaar.
Sleedoornsymboliek is zeker niet alleen negatief. De struik helpt de negatieve energie en het destructief denken te veranderen. Hij staat symbool voor de opgewektheid van de winter.
Zo'n schone kans laten we niet onbenut uiteraard ;).
Hoog tijd voor een 'aan de slag'-je met sleedoorn dus!
Hoog tijd voor een 'aan de slag'-je met sleedoorn dus!
* http://kunst-en-cultuur.infonu.nl/mythologie/107505-sleedoorn-in-de-mythologie.html


Geen opmerkingen:
Een reactie posten